Konizacja szyjki macicy to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu nieprawidłowej tkanki z szyjki macicy, zwanej dysplazją szyjki macicy. Ta zmiana najczęściej powstaje w wyniku przewlekłej infekcji wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Jeśli dysplazja wysokiego stopnia pozostanie nieleczona, może prowadzić do rozwoju raka szyjki macicy – wyjaśnia dr n. med. Agnieszka Konieczna.
Jak przebiega zabieg konizacji?
Konizacja może być wykonana w znieczuleniu ogólnym (pacjentka jest uśpiona) lub rdzeniowym (świadoma, ale bez odczuwania bólu). Wybór znieczulenia dostosowuje lekarz anestezjolog indywidualnie do stanu zdrowia i preferencji pacjentki.
Podczas zabiegu wycina się fragment szyjki macicy w kształcie stożka, obejmujący zmienione chorobowo tkanki. Ważne jest, aby cięcie objęło również zdrowe tkanki wokół zmiany, co daje większą pewność usunięcia całej nieprawidłowej tkanki. Ostateczne potwierdzenie skuteczności zabiegu daje badanie histopatologiczne usuniętego stożka.
Po wycięciu lekarz zatrzymuje krwawienie przez koagulację naczyń lub założenie szwów. Czasem do pochwy wkłada się opatrunek, który usuwa się następnego dnia.
Alternatywne metody leczenia
Dla dysplazji o niższym stopniu możliwe jest wykonanie zabiegu pętlą elektryczną (LEEP), który jest mniej inwazyjny i wiąże się z mniejszą utratą krwi. Jednak materiał pobrany w ten sposób może być trudniejszy do oceny histopatologicznej z powodu efektu wypalenia tkanek.
W bardziej zaawansowanych przypadkach rozważa się usunięcie całej szyjki macicy lub nawet macicy. Choć takie metody gwarantują radykalne leczenie, uniemożliwiają zajście w ciążę i niosą większe ryzyko powikłań niż konizacja.
Zalety konizacji
Konizacja pozwala na usunięcie zmian patologicznych bez konieczności całkowitego usunięcia szyjki macicy, dzięki czemu pacjentka może zachować płodność. Ponadto umożliwia dokładną ocenę marginesów cięcia i radykalności zabiegu.
Możliwe powikłania
Jak przy każdym zabiegu chirurgicznym, konizacja niesie ryzyko powikłań, choć poważne komplikacje zdarzają się rzadko. Mogą to być krwawienia, zakażenia, uszkodzenie pobliskich narządów (np. pęcherza moczowego), a także powstawanie zrostów w kanale szyjki, co może prowadzić do zaburzeń miesiączkowania.
Długoterminowo, zabieg może wpływać na przebieg ciąży, zwiększając ryzyko niewydolności szyjki macicy, porodu przedwczesnego czy konieczności cesarskiego cięcia.
Co dzieje się po zabiegu?
Hospitalizacja po konizacji jest zwykle krótka – pacjentka najczęściej wychodzi do domu następnego dnia. Po zabiegu może wystąpić dyskomfort lub ból w okolicy miednicy oraz krwawienie lub plamienie, które mogą utrzymywać się przez kilka dni lub tygodni. Powrót do pełnej aktywności trwa około 3 tygodni. W tym czasie zaleca się unikanie wysiłku fizycznego, dźwigania, współżycia oraz kąpieli w wannie lub basenie.
Przygotowanie do zabiegu
Konizacja u zdrowych kobiet nie wymaga specjalnych przygotowań. Najlepszym czasem na zabieg jest pierwsza faza cyklu miesiączkowego. Zakres badań przedoperacyjnych zależy od stanu zdrowia pacjentki i rodzaju znieczulenia i ustalany jest indywidualnie podczas konsultacji.
W dniu zabiegu należy powstrzymać się od jedzenia i picia na co najmniej 6 godzin przed planowaną operacją.
Zabieg konizacji w szpitalu Medfemina wykonują:
- dr n. med. Zofia Borowiec,
- dr n. med. Alicja Halbersztadt,
- lek. Anna Janusz,
- dr n. med. Agnieszka Konieczna,
- dr n. med. Anna Kryza-Ottou,
- lek. Marek Kwiecień,
- lek. Robert Mydłowski,
- dr n. med. Marek Pochwałowski,
- lek. Marcin Zborowski.
tel.: