W szpitalu Medfemina wykonujemy zabiegi po przebytym poronieniu. Pacjentka zwykle opuszcza szpital wkrótce po zabiegu. Warunkiem przeprowadzenia procedury jest wcześniejsze potwierdzenie obumarcia ciąży przez dwóch niezależnych lekarzy.

Dlaczego dochodzi do obumarcia wczesnej ciąży?

Jak wyjaśnia dr n. med. Agnieszka Konieczna, większość przypadków poronień we wczesnej ciąży spowodowana jest przyczynami genetycznymi. Ponad 70% przypadków wynika z tzw. anomalii chromosomowych – np. zespołu Turnera, Downa i innych wad.

Inne czynniki ryzyka:

  • ciężkie choroby przewlekłe matki,
  • infekcje,
  • zaburzenia immunologiczne.

Kobieta ma ograniczony wpływ na te główne przyczyny, jednak nieprawidłowy styl życia (palenie papierosów, picie alkoholu, używki) może zwiększać ryzyko utraty ciąży.

Dodatkowe czynniki sprzyjające:

  • niedożywienie,
  • ciężka praca fizyczna,
  • stres,
  • leki i substancje toksyczne,
  • narażenie na promieniowanie jonizujące.

Objawy obumarcia ciąży

We wczesnym etapie obumarcie ciąży może przebiegać bezobjawowo. Czasami pojawia się:

  • nagły zanik dolegliwości ciążowych (np. nudności),
  • plamienie z dróg rodnych,
  • ból podbrzusza.

W części przypadków pacjentka dowiaduje się o poronieniu dopiero podczas badania USG, co często jest dużym szokiem i stresem.

Diagnostyka

Podstawowym badaniem jest USG. Rozpoznanie jest pewne, gdy:

  • w poprzednim badaniu stwierdzono akcję serca zarodka, a w kolejnym już jej nie ma,
  • spełnione są określone kryteria ultrasonograficzne.

W sytuacjach wątpliwych wykonuje się seryjne oznaczenia hCG – w prawidłowej ciąży poziom hormonu rośnie o min. 66% w ciągu 48 godzin.

Możliwe metody postępowania

Postawa wyczekująca

  • Oczekiwanie na samoistne poronienie.
  • Może trwać długo i wiązać się z ryzykiem powikłań (np. zaburzeń krzepnięcia, infekcji wewnątrzmacicznej).
  • Nie zawsze pozwala uniknąć zabiegu.
  • Stosowana w wybranych przypadkach – z uwzględnieniem stanu psychicznego pacjentki.

Farmakologiczne wywołanie poronienia

  • Podanie leków opróżniających jamę macicy.
  • Zazwyczaj wymaga kilkudniowej hospitalizacji.
  • Nie zawsze skuteczna – może być konieczny zabieg.

Zabiegowe opróżnienie jamy macicy

  • Metoda próżniowa (zalecana w większości krajów europejskich) lub łyżeczkowanie.
  • Czas trwania: 15-30 minut.
  • Krótkotrwałe znieczulenie ogólne, minimalizujące ból i dyskomfort.
  • Możliwość pobrania materiału do badań genetycznych.

Metody zabiegowe

Metoda próżniowa

  • Usunięcie zawartości macicy przy użyciu urządzenia wytwarzającego podciśnienie.
  • Pierwszy wybór w większości krajów.
  • Zalecana przez specjalistów leczenia niepłodności.
  • Okołozabiegowa profilaktyka antybiotykowa.

Łyżeczkowanie jamy macicy

  • Jedna z najstarszych i najczęściej stosowanych procedur ginekologicznych.
  • Wykonywana m.in. w trakcie porodu w określonych wskazaniach.
  • Zabieg bezpieczny, ale obarczony niewielkim ryzykiem powikłań (przebicie ściany macicy, zrosty wewnątrzmaciczne).
  • Profilaktyka antybiotykowa minimalizuje ryzyko zakażeń.

Wsparcie kobiety po poronieniu

Opieka nad pacjentką obejmuje:

  • Wsparcie psychologiczne – zarówno od personelu, jak i psychologa klinicznego.
  • Zapewnienie odpowiednich warunków – pacjentka po poronieniu nie powinna przebywać w sali z matkami po porodzie lub ciężarnymi.
  • Informacje o prawach – w tym możliwość pochówku.
  • Zalecenia medyczne – po zabiegu łyżeczkowania zaleca się wstrzymanie starań o ciążę przez kilka miesięcy i ustalenie dalszego planu diagnostycznego.

W szpitalu Medfemina zabiegi opróżniania macicy po poronieniu wykonują:

  • dr n. med. Zofia Borowiec,
  • dr n. med. Alicja Halbersztadt,
  • lek. Anna Janusz,
  • dr n. med. Agnieszka Konieczna,
  • dr n. med. Anna Kryza-Ottou,
  • lek. Marek Kwiecień,
  • lek. Kateryna Masich,
  • lek. Anna Mazur-Buława,
  • lek. Katarzyna Mikolajczyk,
  • lek. Robert Mydłowski,
  • dr n. med. Marek Pochwałowski,
  • lek. Joanna Szymkowiak,
  • lek. Iwona Wrzecionek,
  • lek. Marcin Zborowski.